فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٣ - ج ـ انكار فضائل اهل البيت

وروى انگيزه خاصى، آنها را شرك، وبدعت ويا لااقل حرام مى داند .

او دراين قسمت، آراء ونظرياتى رامطرح ميكند، كه پيش ازاو، احدى از علماى اسلام، نگفته وي با لجاج خاصى به جنگ همه مى رود، وازاين جهت از همان زمان، وپس از آن، افكار عمومى اهل سنت براو شوريد. وبارها دستگير وزندانى شد ودهها كتاب بررد انديشه هاى اونوشته گرديد.

٣ـ انكار فضائل اهل البيت

بخش سوم ازمبانى فكرى او را انكار فضائل مسلّم اهل بيت عصمت وطهارت كه درصحاح ومسانيد اهل سنت وارد شده، تشكيل ميدهد وى دركتاب خود به نام «منهاج السنة» كه به حق بايد آنرا «منهاج البدعة » دانست احاديث صحيحى را كه مربوط به مناقب على وخاندان اوست، بدون ارائه مدركى، انكار مى نمايد وهمه را مجعول اعلام ميكند، فضائلى كه دهها حافظ وحاكم ازمحدثان آنرا نقل كرده وبهصحت آنها تصريح كرده اند . ازباب نمونه مى گويد :

١ـ نزول آيه : (إنّْما وَلِيّكم اللّه وَ رَسُوْله) درباره على، به اتفاق اهل علم دروغ است، منهاج السنة ج ١ ص ١ درحالى كه متجاوز ازشصت وچهار محدث ودانشمند، بر نزول آن درباره امام تصريح كرده اند[١].

٢ـ آيه : (قُلْ لا أَسألُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرَاً إِلاَّ الْمَوَدةَ فِيِ الْقُرْبى)، درباره خاندان رسالت نازل نشده است، منهاج السنة ٢/١١٨، درحالى متجاوز از چهل وپنج محدث ودانشمند آنرا نقل كرده اند [٢].

وهمچنين... اين نوع نقدها وردها، علاوه براينكه حاكى از عدم مبالات، در