فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٢ - ب ـ كاستن از مقامات معنوى پيامبر اسلام

ولى متأسفانه شيخ الاسلام قرن هشتم، اصرارمىورزد كه آنچه دراين باره وارد شده، برهمان معانى لغوى ومتداول عرفى بايد حمل گردد وكسانى را كه اين نوع از صفات را بكمك قرائن موجود در آيات وروايات بر معانى مجازى وكنائى حمل ميكنند، «مُؤَوِّلِه» ناميده وبه باد انتقاد مى گيرد، وبه اين نيزاكتفا ء نميكند وميگويد : همه صحابه وتابعان نيز براين عقيده بوده اند وما درآينده، ترجمه عبارت «رساله حمويّه » اورا خواهيم آورد.

٢ـ كاستن از مقامات پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم)

بخش دوم تفكر او عادى جلوه دادن مقامات پيامبران واولياى الهى است واينكه آنان پس از مرگ كوچكترين تفاوتى با افراد عادى ندارند، اودراين راستا،مسائلى را مطرح ميكند كه همگى يك هدف را تعقيب ميكنند، وآن عادى جلوه دادن پيامبران، مخصوصا پيامبر اسلام و اولياء بزرگ دين است . روى اين اساس ميگويد :

١ـ سفر براى زيارت پيامبر حرام است .

٢ـ كيفيت زيارت پيامبر، ا ز كيفيت زيارت اهل قبور تجاوز نمى كند .

٣ـ هرنوع پناه وسايبان برقبور حرام مى باشد.

٤ـ پس از درگذشت پيامبر هرگونه توسل به آن حضرت بدعت وشرك است.

٥ـ سوگند به پيامبر وقرآن، ويا سوگند دادن خدا، به آنها شرك مى باشد.

٦ـ برگزارى مراسم جشن وشادى درتوّلد پيامبر، بدعت به شمار مى رود.

وهمچنين... كه يكايك آنها به صورت گسترده خواهد آمدوزير بناى آراء ونظريات او دراين مسائل اين است كه براى توحيد وشرك، حدّ منطقى قايل نشده