فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢١١ - ٤ـ مسجد سازى در كنار مشاهد
« بر قبور منشينيد وبه سوى آن نماز مگزاريد.»
ب ـ ابى سعيد خدرى مى گويد : پيامبر فرمود: « الأرضُ كلّها مسجد إلاّ المقبرة والحمّام »[١].
ج: از عبداللّه بن عمر نقل شده كه او از گزاردن نماز در مقبره نهى كرده است[٢].
اكنون ما با دو گروه از روايات روبرو هستيم وجاى دقت اين جااست : قبور پيامبران بايد مايه تبرك وحداقل با ديگر قبور يكسان باشد، چه شده است كه نماز گزاردن در كنار قبر پيامبران با لعن ولحن شديد همراه است ؟
اينجاست كه فقيه بايد با توجه به قرائن متصل ومنفصل به تفسير گروه نخست پرداخته و موضوع نهى را تحديد كند.
در اين روايات، چهار احتمال وجود دارد:
١ـ مقصود اين است كه به عنوان تعظيم وتكريم بر قبر پيامبران سجده كنند.
٢ـ مقصود اين است كه در حال نماز قبر را قبله خود قرار دهند.
٣ـ مقصود اين است كه مسجد بسازند تا در آنجا به عنوان تبرك به صاحب قبر،نماز گزارده شود.
٤ـ مقصود، مجرد نماز گزارى در كنار قبر پيامبران و ضرايح آنهاست.
آيا احاديث گروه نخست هر چهار صورت ياد شده را در بر مى گيرد؟ حتى اگر انسان رهگذرى بخواهد در كنار قبر پيامبر، يا قبور ديگر پيامبران، نماز فريضه را
[١] صحيح مسلم ج٧ ص ٣٨ سنن أبي داود ج١ ص ١٨٤.
[٢] موارد الظمآن ، ص١٠ به نقل از رياض الجنّة ، ص وعبارت آن چنين است «عن عبداللّه بن عمر: نهى عن الصلاة في المقبرة»