فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢١٠ - ٤ـ مسجد سازى در كنار مشاهد

اين روايات بر دو گروه هستند:

١ـ گروهى كه در آن ازمسجد قرار دادن قبور پيامبران، نهى شده ومرتكب، مورد لعن قرار گرفته است .

٢ـ گروهى كه در باره مطلق قبور، سخن گفته و فقط از مسجد قرار دادن نهى كرده است، نه سخن از قبور پيامبران به ميان آمده ونه لعنى در آنها وارد شده است .

در باره گروه نخست، چند حديث را ياد آور مى شويم و مى توان آن را يك حديث دانست كه به صورتهاى مختلف، نقل شده است :

الف ـ :« قَاتَلَ اللّهُ الْيَهود اتَّخذوا قُبُورَ أَنبِيائهم مساجِدَ».

«خدا يهود را بكشد كه قبور پيامبران خود را مسجد قرار دادند.»

ب ـ «لعن اللّهُ اْليهودوالنَصَارى اتَّخذُوا قُبُورَ أنْبِيائهم مساجِدَ»

« خدا يهود ونصارى را لعنت كند كه قبرهاى پيامبران خود را مسجد قرار دادند.»

ج ـ «إنَّ شرارَ النَّاس الَّذين اتّخذُوا قُبور َ أنبيائهم مساجدَ»

« بدترين مردم، كسانى هستند ه قبرهاى پيامبران خودر ا مسجد قرار دادند.»[١]

٢ـ از گروه دوم مى توان از اين سه حديث، ياد كرد:

الف ـ أبى مرصد غنوى مى گويد :

پيامبر فرمود: « لا تَجْلِسُوا على القبور ولا تصلّوا إليها » .