فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٨٧ - ٣ـ تعمير قبور

همان طورى كه ملاحظه مى فرماييد: تحريم در صورتى است كه عمل انسان،مخالف باهدف وغرض واقف باشد،واما اگر خود اجازه دهد ويا اصلا محل دفن ، زمين بى صاحبى باشد كه مردم ، اموات خود را در آنجا به خاك ميسپارند، براى تحريم بنا وجهى نيست .

چگونه مى توان در اين مسأله ، ادعاى اتفاق كرد، در حاليكه قبور ائمه مذاهب اربعه ، همگى داراى قبه وبنائى بوده و هم اكنون قبرشافعى در مصر و ابوحنيفه در بغداد داراى گنبد وبا رگاه است ونيز تا چندى قبل قبر مالك ، در مدينه واحمد در بغداد داراى ساختمان كاملى بودند كه اولى را كلنگ وهابى ودومى را سيل ويران كرد!وهمه اين مقابر همواره زيارتگاه مردم بوده اند.

آيا تخريب بنا بر قبور واجب است ؟

تا اينجا روشن شد كه براى تحريم بنا ، دليلى به نام اتفاق واجماع وجود ندارد.اكنون به بررسى مسأله دوم يعنى لزوم تخريب بنا ، پس از احداث ميپردازيم.

دستاويز آنان در اين جا ، حديث أبى الهياج است كه بايد هم از نظر سند وهم از نظردلالت مورد بحث وبررسى قرار گيرد وهمگى مى دانيم كه استدلال با حديث در گرو دو چيز است :

درستى سند يعنى مورد اعتماد بودن واسطه ها

استوارى متن وروشن بودن دلالت

اتفاقاً حديث ياد شده ، از هر دو نظر كاملا مخدوش و مردود است .

ازنظر سند ، افراد ياد شده در زير، اين حديث را از يكديگر نقل كرده اند: