فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٧٤ - ٣ـ تعمير قبور

است ، در كتاب « تطهير الإعتقاد » چنين مى گويد:

«اين مطلب ، عموم بلاد مشرق ومغرب را فرا گرفته است ، ونقطه اى از بلاداسلامى نيست كه در آنجا قبر ومشهدى نباشد، حتى مساجد مسلمانان نيز خالى از آن نيست ، وعقل باور نمى كند كه چنين چيزى حرام باشد وعلماى اسلام در برابر آن سكوت كنند»[١].

وبه ديگر سخن ، هفت قرن تمام ، علماى اسلام ، نه تنها در مقابل تكريم اوليا ازاين طريق لب فرو بسته اند ،بلكه عملا نيز آن را تأييد كرده اند وتمام مشاهير علما به زيارت قبور صالحان وپاكان كه برروى قبر آنان بنا وساختمانى هست،ميرفته اند وبا خواندن فاتحه و آياتى از قرآن ، روح آنها را شاد ميكردهاند.

اصولاً در اينجا يك سئوال است وآن اينكه فر ض كنيم همه علما،خائف وترسو بودند و درمقابل عمل عوام لب فرو بسته اند ، ولى در باره خليفه دوم ، چه ميتوان گفت ؟ چرا هنگام فتح بيت المقدس ، اين ابنيه رفيع را ويران نكرد؟ چرا با مشركان زمان خود سازش نمود؟ چرا خود وصيت كرد كه اورا در زير بنا به خاك بسپارند ؟ بنايى كه پيوسته تجديد شده و آخرين بنا بر روى مزار پيامبر وشيخين ، بناى سلطان عبدالحميد است كه ساختمان آن از سال ١٢٧٠آغاز گرديد وپس از چهار سال به پايان رسيد، ومورخ معروف ، سمهودى در تاريخ مدينه ، تاريخ بناهايى كه برروى قبر پيامبر گرامى انجام گرفته ، آورده است . علاقمندان مى توانند به آن كتاب و كتابهايى كه پس از در گذشت او نوشته شده مرا جعه كنند[٢].