فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٥٧ - دليل تراشى به جاى واقع بينى

بأحوال دار المصطفى » ناميده، به اين مسأله اختصاص داده است [١].

وهم اكنون، مؤلف كتاب « الفقه على المذاهب الأربعة » كه منعكس كننده فتاواى چهار پيشواى فقهى اهل سنت است، آشكارا مى گويد : زيارت قبر پيامبر يكى از بهترين كارهاى قربى است [٢].

وبا وجود چنين دلايل محكم واستوار، به شبهه تراشى امثال ابن تيميه نبايد گوش فرا داد و به قدرى شبهه او در اين مورد بى پايه است كه شاگرد مكتبش محمّد بن عبدالوهاب در اين مورد از او كمى فاصله گرفته ومى گويد:

«تسن زيارة النبي إلاَّ أنّه لا تشدّ الرّحال إلاّ لزيارة المسجد ِ والَّصلاة فيه» [٣].

زيارت پيامبر مستحب است، ولى سفر بايد به نيت زيارت مسجد ونماز گزاردن در آن انجام گيرد.

بنابراين ما هرگز الزامى نمى بينيم كه تك تك فتاواى اهل سنت را در باره استحباب زيارت قبر پيامبر، يادآور شويم و كسانى كه بخواهند بر اين متون ونصوص دست يابند به كتاب شريف «الغدير » كه با تتبع شايان تقدير گرد آورده است، مرا جعه كنند[٤].

چيزى كه در اين بحث بايد مطرح شود، دو شبهه است كه ابن تيميه آن رامطرح كرده است :

١ـ زيارت قبر پيامبر، به صورت فعلى بدعت است وريشه اى در قرآن وسنت