فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١١١ - بدعت از نظر لغت و فقها

باشد، زيرا جهان زندگى پيوسته در دست تغيير و دگر گونى است وهمانطور كه طبيعت به طور مستمر درحركت وتغيير ونو آورى است، زندگى انسان نيز از نظر پوشاك و خوراك ومسكن وصنايع،پيوسته درحال دگرگونى و نو شدن است وهيچ عاملى نمى تواتند حركت عظيم زندگى انسان را متوقف سازد، بلكه او بايد طبق سنت الهى گام به پيش نهد وزندگى را هر روز رنگين تر ساخته و چهره زندگى را هر روز تازه تر سازد.

هردم ازاين باغ برى مى رسد تازه تر از تازه ترى مى رسد

اكنون كه با معناى لغوى بدعت آشنا شديم،شايسته است با مفهوم شرعى آن كه فقهاء آن را تحريم مى كنند آشنا شويم.

٢ـ بدعت از نظر فقهاء

بدعت از نظر فقها عبارت از دين سازى وا فزودن چيزى بر مذهب كه به آن فرمان نداده است وبه تعبير فقهاء (إدْخالُ ما لَيْسَ مِنَ الدِّينِ فِيِ الدّينِ)[١] وارد كردن چيزى در دين كه در آن نيست .

ازاين تعريف واز آنچه كه در پاورقى از قاموس وراغب نقل كرديم،روشن ميشودكه هر نو ظهورى بدعت نيست بلكه آن گونه اعمال و عقايدى كه به دست انسانها ساخته شده و به دين نسبت داده مى شود، بدعت است وبه ديگر سخن بدعت در صورتى انجام مى گيرد كه انسان كارى را انجام دهد وآن را به حساب دين