ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٧٤ - رواِیات وارده در باب نماز جمعه

له، ألا و لا زکاةَ له، ألا و لا حجَّ له، ألا و لا صومَ له، ألا و لا برَّ له حتِّیٰ ِیتوب.[١]

«خداوند نماز جمعه را بر شما واجب کرد؛ پس هر کس در زمان حِیات من ِیا بعد از وفات من از روِی استخفاف و استحقار و ِیا به جهت انکار آن، نماز جمعه را ترک کند، خداوند امور او را سامان نبخشد و اصلاح نکند و به او در کارها و امورش برکت ندهد. آگاه باشِید که نمازِی از او پذِیرفته نِیست، و آگاه باشِید که زکاتِی از او قبول نمِی‌شود، و آگاه باشِید که روزه‌اِی ندارد، و آگاه باشِید که هِیچ عمل خِیرِی ندارد، تا وقتِی که توبه کند.»

حسنۀ ابن‌مسلم ِیا صحِیحۀ او از حضرت امام محمّد باقر علِیهالسّلام نقل مِی‌کند که حضرت فرمودند:

إنّ الله أکرَمَ بالجمعة المؤمنِین، فسنَّها رسولُ الله صلِّی الله علِیه و آله و سلّم بشارةً لهم و توبِیخًا للمنافقِین، و لا ِینبغِی ترکُها. فمن ترَکها متعمّدًا فلا صلاةَ له.[٢]

«خداوند به‌واسطۀ نماز جمعه مؤمنِین را اکرام نمود؛ لذا رسول خدا براِی بشارت به مؤمنِین و توبِیخ منافقِین آن را سنّت قرار داد و سزاوار نِیست که نماز جمعه ترک شود؛ پس هرکس آن را عمداً ترک کند، نمازِی از او پذِیرفته نِیست.»

عمر بن ِیزِید از حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام نقل مِی‌کند که حضرت فرمودند:

إذا کانوا سبعةً ِیومَ الجمعة فلِیُصَلّوا فِی جماعة، و لِیَلبِسِ البُردَ و العِمامة، و لِیتوکّأ علِی قوس او عصِی، و لِیقعُد قعدةً بِین الخطبتِین، و ِیجهَر بالقراءة و ِیقنُت فِی الرّکعة الأُولِی منهما قبل الرکوع.[٣]

«هرگاه هفت نفر در روز جمعه اجتماع نمودند پس باِید نماز خود را به جماعت [نماز جمعه] اقامه کنند و امام جمعه باِید بُرد و عمامه بپوشد و بر

[١]. وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٢.

[٢]. الکافِی، ج ٣، ص ٤٢٥؛ وسائل الشِّیعة، ج ٦، ص ١٥٤.

[٣]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٤٥؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣١٣.