ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٧ - رواِیات وارده در باب نماز جمعه

اسحاق بن عمّار از حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام از پدرشان حضرت امام باقر علِیهالسّلام نقل مِی‌کند:

أنَّ علِیَّ بنَ أبِی‌طالبٍ علِیه السّلام کان ِیقول: إذا اجتمعَ عِیدان للنّاس فِی ِیومٍ واحدٍ، فإنّه ِینبغِی للإمام أن ِیقول للنّاس فِی خطبته الأُولِی: إنّه قد اجتمع لکم عِیدان فأنا أُصلِّیهما جمِیعًا؛ فمن کان مکانُه قاصِیًا فأحبَّ أن ِینصرفَ فقد أذِنتُ له.[١]

«حضرت امِیرالمؤمنِین علِی علِیهالسّلام مِی‌فرمودند: اگر روز جمعه با عِید فطر ِیا قربان مصادف گردد، سزاوار است که امام در خطبۀ اوّلش به مردم بگوِید: امروز بر شما دو عِید اجتماع نموده و من هر دو نماز را بجاِی مِی‌آورم رخصت مراجعت و بازگشت مِی‌دهم به هر کسِی که منزل و مکانش دور است و تماِیل به بازگشت دارد.»

باز با همِین مضمون سلمه نقل مِی‌کند: حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام فرمودند:

اجتمعَ عِیدان علِی عهدِ أمِیرالمؤمنِین علِیه السّلام، فخطَب النّاسَ فقال: هذا ِیومٌ اجتَمَعَ فِیه عِیدان؛ فمن أحبَّ أن ِیجمِّعَ معنا فلِیَفعلْ، و من لم ِیَفعل فإنّ له رخصةً؛ ِیعنِی من کان متنحِّیًا.[٢]

«در زمان امِیرالمؤمنِین علِی علِیهالسّلام دو عِید با هم مصادف شدند، پس آن حضرت فرمودند: امروز روزِی است که در آن دو عِید با هم اجتماع نموده‌اند؛ پس هر کس دوست دارد بعد از نماز عِید، نماز جمعه را هم با ما اقامه نماِید و هر کس نمِی‌خواهد رخصت و اجازه دارد. مقصود آن حضرت افرادِی بودند که منزلشان دور بود.

[١]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ١٣٧؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٤٤٨، با قدرِی اختلاف در هر دو مصدر؛ مصباح الفقِیه، ج ٢، ق ٢، ص ٤٣٨.

[٢]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ١٣٧؛ وسائل الشِّیعة، ج٧، ص ٤٤٧؛ مصباح الفقِیه، ج ٢، ق ٢، ص ٤٣٨.