بطلان اِین نماز در زمان عدم حضور امام و عدم تحقّق حکومت اسلام بودند، ولِیکن در اواخر رساله رأِیشان تغِیِیر کرد و ملتزم به رجحان آن، در هر حال و مجالِی شدند.

بِیان حکم نهاِیِی و نظر مختار در مسئلۀ نماز جمعه

و ما با اعتراف به عجز و قصور و نقصان خود و بعد از فحص و بحث و تأمّل در ادلّه و متون، رأِی و نظرمان بر اِین تعلّق گرفت که:

نماز جمعه واجب است به وجوب عِینِی و تعِیِینِی عقداً و اجتماعاً در هر حال و موقعِیّتِی بدون هِیچ شرطِی نه در وجوب و نه در صحّت، و البتّه در صورت اجتماع شراِیط و تحقّق موضوع و در صورت امنِیّت و عدم خوف.[١]

و به منظور زِیادت بصِیرت و اتمام فاِیده، تعلِیقاتِی را با بضاعت مزجاة و سرماِیۀ اندک خوِیش تقدِیم نموده‌اِیم.[٢]

والحمدلله أوّلاً و آخراً و ظاهراً و باطناً، و الصّلاةُ و السّلامُ و التّحِیةُ و الإکرامُ علِی صاحبِ الشّرِیعةِ الغرّاءِ و الحنفِیةِ البِیضاءِ خاتمِ الأنبِیاء و المرسلِین محمّدٍ و علِیٰ آل بِیته أُمناءِ الوحِی و حملة الرّسالة؛ سِیّما قطبُ عالم الوجود صاحبُ العصر و الزّمان بقِیّةُ الله علِی الأنام أرواحنا لتراب مقدمه الفداء و جعَلَنا من شِیعته و موالِیه و الذّابِّین عنه بمحمّدٍ و آله.

و أنا الرّاجِی عفو ربّه، السِّید محمّدمحسن الحسِینِی الطّهرانِی

فِی ِیوم الجمعة، التّاسع من رجب المرجّب من سنة ١٤٢٧ الهجرِیة القمرِیة

فِی المشهد المقدّس الرّضوِی علِی ثاوِیه آلاف التّحِیة و الثّناء.

[١]. توضِیحات و دلاِیل اِین مطلب در تعلِیقات مشروحاً خواهد آمد. (محقّق)

[٢]. مرحوم والدـ قدّس الله نفسه الزّکِیّةـ در اواخر عمر شرِیفشان به اِین رساله مراجعه کرده و تعلِیقاتِی را اضافه نمودند که در انتهاِی آنها «منه عفِی عنه» آمده‌ است. ولکن از آنجا که برخِی از عبارات را مجمل ِیافتِیم و در اشارات و اداءِ مقصود اضطراب مشاهده کردِیم، به جهت زِیادت افاده و اتقان، تعلِیقاتِی موجز و مختصر اضافه نموده و در انتهاِی آنها عبارت «منه عفِی عن جرائمه» را آوردِیم و ساِیر تعلِیقات از أفاضل کرام و أصدقاِی عظام ـأِیّدهم الله بتوفِیقهـ است.