ِیا بِیشتر مِی‌باشد همگِی جز تعداد اندکِی از حضرت امام محمّد باقر و امام جعفر صادق علِیهماالسّلام صدور پِیدا نموده‌اند؛ پس اگر مراد از اِین رواِیات اختصاص حکم نماز جمعه به حضرات ائمّۀ معصومِین علِیهمالسّلام ِیا فرد منصوب از قِبَل اِیشان علِیهمالسّلام باشد، فائدۀ اِین همه رواِیات با اِین همه گستردگِی چِیست؟

زِیرا که اگر مراد از حضور امام علِیهالسّلام سلطنت و حکومت و تصدِّی اِیشان علِیهمالسّلام به اِین امر باشد، شکِّی نِیست که اِین رواِیات اختصاص به زمان پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله و سلّم و حضرت امِیرالمؤمنِین علِیهالصّلاةوالسّلام و زمان قِیام حضرت حجّت قائم عجّل الله تعالِیٰ فرجه الشّرِیف خواهد داشت.

علاوه بر اِینکه خلافت امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام مدّت بسِیار کوتاهِی آن هم در اواخر عمر شرِیفشان بوده است. و امّا آن حضرت در زمان خلفاِی ثلاثه به جهت تقِیّه در نماز جمعۀ آنها شرکت مِی‌کردند. و همِین‌طور اِین روِیّۀ حضرات ائمّۀ معصومِین علِیهمالسّلام از زمان حضرت امام حسن مجتبِی علِیهالسّلام تا زمان حضرت ولِیّ عصر عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف بوده است و حضرات ائمّۀ معصومِین علِیهمالسّلام در طول اِین دوران، مهجور و مغلوب و در تحت سِیطرۀ اشرار و حکّام جور بسر مِی‌برده‌اند.

پس بنابراِین مطلب؛ مفاد اِین أخبار، إخبارِ از وجوب قِیام به اِین وظِیفه براِی افرادِی است که در زمان پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله و سلّم بوده‌اند ِیا افرادِی که بعداً در زمان ظهور حضرت قائم آل محمّد ـروحِی و أرواح العالمِین فداهـ خواهند آمد مِی‌باشد و دِیگر ثمرۀ عملِی بر اِین مطلقات مترتّب نخواهد بود؛ زِیرا مکلّفِین در غِیر اِین دو عصر موضوع اِین حکم واقع نمِی‌شوند، بلکه فائدۀ اِین رواِیات صرفاً إخبار و حکاِیت از احکام ساِیرِین خواهد بود با توجّه به تشوِیق و ترغِیبِی که در اِین رواِیات نسبت به نماز جمعه وجود دارد و بر کسِی که در آنها نظر کند مخفِی نِیست، ضعف و سستِی اِین مطلب واضح و مشخص مِی‌گردد.

و اگر مراد از حضور امام علِیهالسّلام وجود آن حضرت در بِین مردم باشد