ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٢٣ - اثبات وجوب نماز جمعه با استناد به آِیات دِیگر

وجود اطلاق اِین آِیه را رد کرده‌اند؛ درحالِی‌که اِین آِیه از اظهر موارد اطلاق است.[١]

اثبات وجوب نماز جمعه با استناد به آِیات دِیگر

اثبات وجوب نماز جمعه با استناد به آِیات دِیگر:

لازم به ذکر است در کتاب حدائق، محقّق بحرانِی ـقدّس سرّهـ در اثبات وجوب نماز جمعه با استناد به آِیۀ شرِیفۀ:

(حَافِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَاتِ وَٱلصَّلَوةِ ٱلوُسطَى وَقُومُواْ لِلَّهِ قَانِتِينَ).[٢]

«به نمازهاى خود محافظت نماِیِید و بر نماز وسطى نِیز محافظت نماِیِید و براى خدا به دعا و خشوع برخِیزِید!»

که (ٱلصَّلَوةِ ٱلوُسطَى) به نماز ظهر که شامل نماز جمعه هم مِی‌شود تفسِیر شده است.

و هم‌چنِین آِیۀ شرِیفۀ:

(يا أَِیُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تُلهِكُم أَموَالُكُم وَلَا أَولَادُكُم عَن ذِكرِ ٱللَهِ).[٣]

«اى کسانى که اِیمان آورده‌اِید؛ مبادا اموال و داراِیِی و فرزندانتان شما را از ِیاد خداوند غافل و بِی‌توجّه نماِید!»

که اگر مراد از (ذِكرِ ٱللَهِ) نماز جمعه باشد، وجوب نماز جمعه را اثبات مِی‌گردد؛[٤] و در اِین نحوه از استدلال براِی اثبات وجوب نماز جمعه اشکالات روشنِی وجود دارد.

[١]. اخذ به اطلاق در اِینجا با تعلِیقۀ سابق اِیشان ـکه در آن حکم به وجوب فِی‌الجملۀ نماز در هنگام ندا نموده و سراِیت وجوب را در غِیر مورد ندا از اطلاقات استفاده نموده استـ منافات دارد و از اختلاف و اضطراب در تعابِیر اِیشان اِین‌طور به نظر مِی‌رسد که اطلاق جدِّی و واضحِی بدون هِیچ‌گونه شائبۀ ابهام و اجمال، براِی اِیشان ظهور پِیدا ننموده است؛ بلکه بر حسب ظروف و مجالات، متردّد بوده‌اند؛ پس گاهِی با تصرِیح و به‌نحو مؤکّد حکم به اطلاق کرده‌اند، و در جاِی دِیگر حکم به وجوب کرده‌اند نه بِیشتر. (منه عفِی عن جرائمه)

[٢]. سوره بقره (٢) آِیه ٢٣٨.

[٣]. سوره منافقون (٦٣) آِیه ٩.

[٤]. الحدائق، ج ٩، ص ٤٠٧.