در كتاب مناقب‌[٢]- به نقل از حارث [اعور، پرچمدار على بن ابى طالب‌] آمده است كه گفت: به ما خبر رسيد كه پيامبر ٦ در ميان گروهى از اصحاب خود فرموده است: علم آدم و فهم نوح و حكمت ابراهيم را نشانتان مى‌دهم، پس زمانى نگذشت كه على بن ابى طالب رخ نمود. ابو بكر گفت: اى پيامبر! آيا يك فرد را با سه پيامبر مى‌سنجى؟ زهى و آفرين بر اين فرد، او كيست اى پيامبر؟ پيامبر ٦ فرمود: اى ابو بكر! آيا او را نمى‌شناسى؟ گفت: خدا و پيامبرش آگاه‌تر است. پيامبر فرمود: او ابو الحسن على بن ابى طالب است. ابو بكر گفت: زهى و آفرين بر تو اى ابو الحسن و كجاست همانند تو؟

همو به نقل از على بن ابى طالب (ع) نقل مى‌كند كه فرموده است: به خدا سوگند آيه‌اى‌

[١] شيخ مظفّر در دلائل الصدق ٢/ ٥٢٠ مى‌گويد:« در دلالت اين حديث نسبت به برترى امير المؤمنين( ع) بر امت و امامت حضرت( ع) برايشان، ترديدى نيست، چه، اين حديث دلالت دارد بر برترى حضرت به پيامبران بزرگ، چه رسد به افراد عادى ملّت‌ها؟ اين از آن روست كه تصريح شده است على( ع)، ويژگى‌هايى را گرد آورده است كه در ميان پيامبران بزرگ پراكنده شده است، پيامبرانى كه هر يك از آن‌ها بزرگترين فرد در نوع خود به شمار مى‌آمدند. در آيه مباهله و جز آن روشن كرديم كه على جز از پسر عمويش سرور پيامبران٦ از همه پيامبران برتر است».

شيخ احمد آشتيانى در لوامع الحقائق/ ١١ مى‌گويد:

« و از آن جمله است سخن پيامبر٦ در حق على( ع): هر كه مى‌خواهد به علم آدم و تقواى نوح و شكيبايى ابراهيم و هيبت موسى و عبادت پيشگى عيسى بنگرد به على بن ابى طالب( ع) نظر كند. مقتضاى اين سخن آن است كه على( ع) از همه پيامبران گذشته برتر است، زيرا حضرت( ع) هر يك از فضايل و كمالات را كه مخصوص هر يك از اين پيامبران بزرگ بوده است محقّق گردانيده و گرد آورده است و ضرورتا پس از پيامبر اكرم٦ برترين مردم خواهد بود».

بنگريد به سخن علّامه حلّى در كشف المراد/ ٤١٨:

نيز بنگريد به احتجاج حرّه دختر حليمه سعديه با حجّاج پيرامون برترى امير المؤمنين بر همه پيامبران جز پيامبر ما٦ با استدلال به قرآن در عوالم العلوم ١٨/ ١٨٦- ١٩٠ و بحار ٤٦/ ١٣٤- ١٣٦.

[٢] مناقب خوارزمى/ ٤٥.