کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٤٠٧ - مبحث بيست و يكم پيرامون اخبار مربوط به آيات نازل شده در حق على(ع) به نقل از جمهور

در باره آيه: وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً[١]- ابن عبّاس مى‌گويد منظور چنين است كه: اهل بيت پيامبرتان را نكشيد[٢][٣].

[١] نساء/ ٢٩؛ خودتان را نكشيد كه خداوند نسبت به شما مهربان است.

[٢] همان/ ٣١٨، ح ٣٦٢.

[٣] شيخ مظفّر در دلائل الصّدق ٢/ ٣١٠- ٣٠٩ مى‌گويد:

« به اين استدلال از اين ديدگاه بايد نگريست كه نبايد كشته شدن خاندان پيامبر٦ همچون كشت و كشتار مردم عادى تلقّى شود، زيرا در هم شكستن هسته مركزى فتنه و حفظ جان‌ها به وجه شرعى موكول است به امامان معصوم، و در اين صورت آيه دليلى است بر امامت و عصمت آن‌ها كه اين آيه قرآنى آن را تقويت مى‌كند: إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ‌[ انفال/ ٢٤؛ دلائل ٢/ ٢٧٨] يعنى شما را به ولايت على( ع) مى‌خواند و مقصود از« انفس» در آيه، مفهوم حقيقى آن است، ولى به صورت كنايه كشتن« انفس» را براى كشتن اهل بيت( ع) به كار برده است، چرا كه حفظ جان‌ها به آن‌ها بستگى دارد، چنان كه ممكن است مجازا نسبت دادن قتل به« انفس» براى نسبت دادن آن به اهل بيت باشد، چونان كه اين احتمال نيز وجود دارد كه مراد، مجاز در مفرد باشد و مجازا« انفس» به« اهل بيت» اطلاق شده باشد تا به اين مطلب اشاره گردد كه آن‌ها در وجوب حفظ و رعايت از سوى همه مردم بسان« انفس» هستند، زيرا زندگى اهل بيت از هر نظر همچون زندگى« انفس» است، چرا كه از نظر رستاخيز، آنان هدايتگرانند و رستگارى در پرتو وجود آن‌ها به دست آمدنى است، و از نظر دنيا هم از اين رو كه حفظ جان‌ها بدان‌ها بستگى دارد و سعادت و بركت، با وجود آن‌ها رخ مى‌نمايد، و به همين سبب سلمان فارسى- رضى اللَّه عنه- مى‌گويد:« اگر از على( ع) فرمان بريد از بالاى سر و زير پا به شما رزق و روزى خواهد رسيد»، و احتمال دارد مجاز در مفرد باشد و مقصود از« انفس» اهل بيت( ع) باشد و مراد از قتل ايشان، غصب خلافت آن‌ها باشد، چه، اين غصب، به كشتن آن‌ها مى‌انجامد چنان كه دريافت ما حاكى از آن است.».