کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٢٣٤ - مبحث ششم در وجوب محبت و مودت به على(ع)

كسى به سلمان گفت: تو چه قدر على را دوست دارى! سلمان پاسخ داد: از پيامبر ٦ شنيدم كه مى‌فرمود: هر كه على را دوست بدارد به تحقيق مرا دوست داشته است و هر كه على را دشمن دارد به تحقيق مرا دشمن داشته است‌[١].- در همين كتاب‌[٢]- به نقل از ابن عمر آمده است كه: پيامبر ٦ فرمود: هر كه على را دوست بدارد خداوند نماز و روزه و عبادت او را بپذيرد و دعايش پذيرفته گرداند. آگاه باش هر كه على را دوست بدارد خداوند در برابر هر يك از شريان‌هاى پيكر او شهرى در فردوس بدو بخشد. آگاه باش هر كه خاندان محمّد را دوست بدارد از حساب و ميزان و صراط در امان خواهد بود. آگاه باش هر كه بر محبّت خاندان محمّد بميرد من به همراه پيامبران در بهشت ضامن او خواهيم بود. هوش دار كسى كه به طور نوشته خاندان محمّد را دشمن دارد روز رستاخيز به صورتى مى‌آيد كه ميان دو ديده‌اش نوشته باشد: نوميد از رحمت الهى.

از عبد اللَّه بن مسعود[٣]- است كه گفت: از پيامبر ٦ شنيدم كه مى‌فرمود: هر كه گمان برد به من و آنچه آورده‌ام ايمان آورده است در حالى كه على را دشمن دارد دروغگوست نه مؤمن.

ابى بردة مى‌گويد: روزى نشسته بوديم كه پيامبر ٦ فرمود: سوگند به خدايى كه جان من در دست اوست به روز رستاخيز بنده هنوز يك قدم برنداشته كه خداوند پيرامون چهار امر از او پرسش كند: عمرش را صرف چه كرده است، پيكرش را در چه راهى پوسانده است، مالش را از كجا به دست آورده و در چه راهى به مصرف رسانده‌

[١] همان ٣٠.

[٢] همان ٣٢.

[٣] همان ٣٥.