کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٢٣٢ - مبحث ششم در وجوب محبت و مودت به على(ع)

پايى نشنيد داخل شد و بر پيامبر ٦ سلام كرد. پيامبر سپس فرمود: اى امّ سلمه آيا او را مى‌شناسى؟ گفتم: آرى، او على بن ابى طالب است. پيامبر فرمود: او برادر من است، محبّت او محبّت من و گوشت او گوشت من و خون او خون من است. اى امّ سلمه! او پس از من از ميان برنده دشمنان من است، پس گوش كن و گواه باش. اى امّ سلمه او ظرف علم من است و پس از من ولىّ من، پس گوش كن و گواه باش، او كشنده پيمان‌شكنان و ستمكاران و از دين برون رفتگان است پس از من، پس گوش كن و گواه باش، به خدا سوگند او زنده‌كننده سنّت من است، پس گوش كن و گواه باش، اگر كسى خدا را ميان ركن و مقام، هزار سال و در پس آن هزار سال پرستش كند و سپس در حالى به ديدار خدا رود كه بغض على در سينه دارد خداوند او را به رو در آتش دوزخ فكند.

در كتاب فردوس‌[١]- به نقل از معاذ آمده است كه گفت: پيامبر ٦ فرموده است:

محبّت به على بن ابى طالب، حسنه‌اى است كه هيچ سيّئه‌اى با آن زيان نمى‌رساند و بغض به على بن ابى طالب سيّئه‌اى است كه با آن حسنه‌اى سود نرساند.

در همين كتاب‌[٢]- به نقل از ابن مسعود آمده است كه: يك روز محبّت به خاندان محمّد بهتر از يك سال عبادت است و كسى كه با داشتن اين محبّت در دل بميرد به بهشت درآيد.

در همين كتاب‌[٣]- به نقل از ابو ذر آمده است كه پيامبر فرمود: على، در دانش و هدايت من است و آن چه را پس از خود مى‌فرستم براى امّتم تبيين مى‌كند. محبّت به او ايمان و بغض به او نفاق و نگريستن به او از روى مهر و دوستى، عبادت است.

در كتاب مناقب خوارزمى‌[٤]- به نقل از جابر آمده است كه: پيامبر ٦ فرمود: جبرئيل از سوى خدا براى من برگ سبزى از درخت مورد آورد كه در آن به رنگ سپيد نوشته‌

[١] احقاق الحق ٧/ ٢٥٧ به نقل از كتاب فردوس.

[٢] همان ١٨/ ٤٨٣ به نقل از كتاب فردوس.

[٣] همان ٤/ ٣٣٨، به نقل از« مفتاح النجا في مناقب آل العبا» از محمد خان بن رستم خان معتمد بدخشى كه آن را از ديلمى نقل مى‌كند و در آن پاره‌اى اختلاف ديده مى‌شود.

[٤] مناقب خوارزمى/ ٢٧.