عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٩ - (آفرينش انسان را به سعادت هدايت مىكند)
براى انسان تضمين مىكند به انسان گوشزد مىنمايد.
خداى متعال در تأييد بحث گذشته مىفرمايد:
[ربنا الذي أعطى كل شيء خلقه ثم هدى][١].
گفت: پروردگار ما كسى است كه به هر موجودى، آفرينش [ويژه] او را [آن گونه كه سزاوارش بود] به وى عطا كرده، سپس هدايت نمود.
و باز مىفرمايد:
[الذي خلق فسوى\* و الذي قدر فهدى][٢].
آنكه آفريد، پس درست و نيكو گردانيد.\* و آنكه اندازه قرار داد و هدايت كرد.
و باز مىفرمايد:
[و نفس و ما سواها\* فألهمها فجورها و تقواها\* قد أفلح من زكاها\* و قد خاب من دساها][٣].
و به نفس و آنكه آن را درست و نيكو نمود،\* پس بزهكارى و پرهيزكارىاش را به او الهام كرد.\* بىترديد كسى كه نفس را [از آلودگى پاك كرد و] رشد داد، رستگار شد.\* و كسى كه آن را [به آلودگىها و امور بازدارنده از رشد] بيالود [از رحمت حق] نوميد شد.
و باز مىفرمايد:
[١] -طه( ٢٠): ٥٠.
[٢] -اعلى( ٨٧): ٢- ٣.
[٣] -شمس( ٩١): ٧- ١٠.