عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٠ - مقدمهاى پيرامون آيه شريفه

نمازشان مداوم و پايدارند،\* و آنان كه در اموالشان حقى معلوم است\* براى درخواست كننده [تهيدست‌] و محروم [از معيشت و ثروت،]\* و آنان كه همواره روز پاداش را باور دارند،\* و آنان كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند،\* زيرا كه از عذاب پروردگارشان ايمنى نيست،\* و آنان كه دامنشان را [از آلوده شدن به شهوات حرام‌] حفظ مى‌كنند،\* مگر در كام‌جويى از همسران و كنيزانشان كه آنان در اين زمينه مورد سرزنش نيستند.

\* پس كسانى كه در بهره‌گيرى جنسى راهى غير از اين جويند، تجاوزكار از حدود حق‌اند،\* و آنان كه امانت‌ها و پيمان‌هاى خود را رعايت مى‌كنند،\* و آنان كه بر اداى گواهى‌هاى خود پاى‌بند و متعهداند،\* و آنان كه همواره بر [اوقات و شرايط ظاهرى و معنوى‌] نمازهايشان محافظت دارند.\* اينان در بهشت‌ها مكرم و محترم‌اند.

مقدمه‌اى پيرامون آيه شريفه‌

قبل از توضيح آيات، چه نيكوست مقدمه كوتاهى را كه در ذيل اين آيات از مفسر بزرگ قرن، علامه طباطبايى رسيده نقل شود:

اين آيات مباركه به حسب ظاهر مى‌خواهند، اين مطلب را برسانند كه‌

خلقت و آفرينش اوليه انسان هلوعيت است كه همان بى‌صبرى و بى‌ثباتى و شتاب‌زدگى و بى‌قرارى است.

كه لازمه‌اش در مواردى كه به او عنايتى شود و مالى به دست آورد و يا صاحب قدرت و اعتبارى گردد منوعيت است كه همه را براى خود برداشته و از اعطا به ديگران امساك مى‌ورزد.

و در مواردى كه شرى به او برسد و مصيبتى وارد گردد و يا مالى از دست بدهد