عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٨ - كلياتى از مسائل قرآن

اهل رياضت و سالكين و از اهل عبادت و ناسكين و همين طور حالات و درجات اهل شقاوت از كفار و محجوبين و منافقين و اهل معصيت و فاسقين مذكور است.

ولى آنچه به حال عموم بيشتر فايده داشته باشد، بيشتر مذكور و با صراحت لهجه است و آنچه براى يك طبقه خاصه مفيد است، به طريق رمز و اشاره مذكور است مثل:

[رضوان من الله أكبر][١].

خشنودى و رضايتى از سوى خدا [كه از همه آن نعمت ها] بزرگ‌تر است.

و آيات لقاء الله براى آن دسته و مثل:

[كلا إنهم عن ربهم يومئذ لمحجوبون‌][٢].

اين چنين نيست كه آنان مى‌پندارند، بلكه اينان در آن روز از پروردگارشان محجوب‌اند.

براى دسته ديگر و در اين قسم يعنى در قسم تفصيل معاد و رجوع الى الله معارفى بى‌شمار و اسرارى بس دشوار مذكور است كه اطلاع بر كيفيت آن‌ها جز به سلوك برهانى يا نور عرفانى نتوان پيدا كرد.

قرآن با روشن‌ترين و واضح‌ترين طرزى وجود خداى يگانه را در سوره‌هاى ٢- ٣- ٤- ٥- ٦- ١٧- ١٨- ٣٤- ٣٩- ٤٠- ٤٢- ٥٩- ١١٢ تعليم مى‌دهد.

خداوند آفريننده همه اشيا است، سوره‌هاى ١٦- ١٧ نيكو و رحيم است، سوره‌هاى ٣- ٦- ١٠- ٤٠ و حتى كسانى را كه نسبت به او سپاس‌گزار نيستند حفظ و حمايت مى‌كند، سوره‌هاى ٣- ٩- ٦٤ و از كسانى كه به او تعرض مى‌كنند در

[١] -توبه( ٩): ٧٢.

[٢] -مطففين( ٨٣): ١٥.