عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠١ - وضع تأسفبار بىنماز

وضع تأسف‌بار بى‌نماز

انسان بى‌نماز چه موجود بى‌توجه و قدر ناشناسى است كه بر سر سفره الهى و خوان كرم حق‌تعالى نشسته و به هر كيفيت كه مى‌خواهد از نعمت استفاده مى‌كند، آن گاه به جاى تبديل نعمت به عبادت- كه در حقيقت شكر نعمت است- نعمت را تبديل به كفر و مخالفت مى‌كند.

در اينجا لازم است چهره آلوده و وضع نكبت بار بى‌نماز را از آيات قرآن و روايات اسلامى بنگريد.

[كل نفس بما كسبت رهينة\* إلا أصحاب اليمين\* في جنات يتساءلون\* عن المجرمين\* ما سلككم في سقر\* قالوا لم نك من المصلين\* و لم نك نطعم المسكين\* و كنا نخوض مع الخائضين\* و كنا نكذب بيوم الدين\* حتى أتانا اليقين\* فما تنفعهم شفاعة الشافعين‌][١].

هر كسى در گرو دست‌آورده‌هاى خويش است،\* مگر سعادتمندان\* كه در بهشت‌ها از يكديگر مى‌پرسند\* از روز و حال گنهكاران،\* [به آنان رو كرده‌] مى‌گويند: چه چيز شما را به دوزخ وارد كرد؟\* مى‌گويند: ما از نمازگزاران نبوديم\* و به تهيدستان و نيازمندان طعام نمى‌داديم\* و با فرورفتگان [در گفتار و كردار باطل‌] فرومى‌رفتيم،\* و همواره روز جزا را انكار مى‌كرديم\* تا آن‌كه مرگ ما فرا رسيد.\* پس آنان را شفاعت شفيعان سودى نمى‌دهد؛

در روايت آمده:

[١] -مدثر( ٧٤): ٣٨- ٤٨.