عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢ - انسان، موجود برتر

دارند به خويشان و يتيمان و درماندگان و در راه ماندگان و سائلان و [در راه آزادى‌] بردگان مى‌دهند، و نماز را [با همه شرايطش‌] برپاى مى‌دارند، و زكات مى‌پردازند، و چون پيمان بندند وفاداران به پيمان خويشند، و در تنگدستى و تهيدستى و رنج و بيمارى و هنگام جنگ شكيبايند؛ اينانند كه [در دين‌دارى و پيروى از حق‌] راست گفتند، و اينانند كه پرهيزكارند.

آرى، با ادعاى تنهاى از ايمان و عمل، هيچ‌كس اهل خير و سعادت نمى‌شود، آنچه موجب فلاح و رستگارى است، باطن پاك و عمل خالص است.

مشكلات امروز انسان و فرداى او جز در پرتو اعتقاد صحيح و عمل شايسته قابل حل نيست.

تمام ارزش آدمى به ايمان و عمل اوست؛ انسان جداى از ايمان و عمل، قطعه‌اى از گوشت و استخوان متحرك است كه جز رحمت و مزاحمت براى ديگران حاصلى ندارد.

انسان، موجود برتر

در آثار الهى و معارف اسلامى آمده كه:

انسان از جمله موجودات برتر اين صحنه با عظمت حيات و صفحه شگفت‌آور هستى است، ولى بايد بدانيد كه اين برترى و فضيلت به صورت مايه و قوه و استمداد در وجود هر انسانى است؛ كه بايد انسان اين قوه را به فعليت برساند و چون در فعليت رساندن اين قوه جاهل است، خداوند بزرگ انبيا و امامان : و كتب آسمانى را براى هدايت او فرستاده است.

آيه مورد بحث يكى از نقشه‌هاى جامع الهى براى به فعليت آوردن مايه ارزش است.