عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٠ - علل ذكر بسم الله در ابتداى سور قرآن

يكى سيد ابرار و ديگرى اهل بيت آن بزرگوار.

[غير المغضوب عليهم و لا الضالين‌]: اشقيائند و ايشان نيز دو گروهند، يكى يهود و ديگرى نصارى يا يكى علماى معاند و ديگرى مقلدان آن بى‌دينان و چون هر يك از اين‌ها به دو قسم انقسام يافته بدين سبب او را مثانى گويند.

علل ذكر بسم الله در ابتداى سور قرآن‌

مفسران بزرگ و حكما و عرفا بر اساس معارف اسلامى براى ذكر بسم الله در ابتداى هر كار وجوهى آورده‌اند كه جمع آن وجوه را صاحب كتاب پرارزش «انيس الليل» در پانزده مورد اشارت كرده است:

اول:

شايد به جهت حديثى است كه شاه اوليا از حضرت رسالت ٦ از حضرت اقدس بارى جل اسمه روايت نموده كه:

كل أمر ذى بال لم يذكر فيه بسم الله فهو أبتر[١].

هر كار بزرگى كه در او ابتدا به نام خدا نكنند آن كار ابتر و ضايع شود و تمامت پيدا نكند.

دوم:

به جهت فراهم نمودن اسباب استجابت است چه اين‌كه در حديث آمده:

لا يرد دعاء أوله بسم الله الرحمن الرحيم‌[٢].

[١] -تفسير الامام العسكرى ٧: ٢٥، حديث ٧؛ بحار الأنوار: ٨٩/ ٢٤٢، باب ٢٩، حديث ٤٩.

[٢]-« دعايى كه با بسم الله الرحمن الرحيم شروع شود رد نمى‌شود» مجموعة ورام: ١/ ٣٢، باب الاسماء والكنى والألقاب؛ بحار الأنوار: ٩٠/ ٣١٣، باب ١٧، حديث ١٧؛ مستدرك الوسائل: ٥/ ٣٠٤، باب ١٦، حديث ٥٩٥٩.