عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٢ - علل ذكر بسم الله در ابتداى سور قرآن

هر كه خواهد حق‌تعالى او را از زبانه آتش دوزخ كه نوزده‌اند نجات دهد بايد كه به قرائت بسم الله الرحمن الرحيم اشتغال نمايد كه نوزده حرف است تا حق تعالى هر حرفى را سپرى و حاجبى گرداند براى دفع هر يك از آن، چه اين‌كه نوزده زبانيه نشانه غضب الهى و نوزده حرف علامت رحمت نامتناهى است‌[١].

آرى، كسى كه به حقيقت بسم الله الرحمن الرحيم گويد، از رذايل شسته و به حسنات آراسته مى‌گردد و گناهانش را تدارك نموده و مافات را جبران مى‌نمايد و به همين خاطر از نوزده زبانه آتش در امان مى‌ماند.

هشتم:

شايد جهت اين باشد كه به وسيله اين كلمه مباركه، قبايح اعمال و افعال گوينده آمرزيده شود و قدم در مقام مناجات گذارد، چنانچه توضيح داده شد.

نهم:

شايد اشاره باشد، به اين‌كه از آنجا كه خداوند كتابى به توسط پيغمبر رحمت ٦ ارسال فرموده و در عنوان آن بسم الله ثبت فرموده، بنده مؤمن از حضرت حق به خاطر اين عنوان بخواهد: خداوندا! با همين حقيقتى كه در ابتداى كتابت آمده با ما معامله فرما، در دنيا به رحمت رحمانيت و در آخرت به رحمت رحيميت كه به مغفرت و آمرزش بوده باشد.

نقل است: كه عارفى وصيت كرد كه بسم الله بر كفن او نويسند، تا چون روز قيامت قائم شود، همه مردم از قبور خود برخيزند، گويد: خداوندا! براى ما كتابى فرستادى و در عنوان آن بسم الله را ثبت كردى، امروز به عنوان كتاب خود با ما معامله فرما.

[١] -مستدرك الوسائل: ٤/ ٣٨٧، باب ٤٥، حديث ٤٩٨٩.