پس چون به آن آتش رسيد، ندا داده شد: اى موسى!\* به يقين اين منم پروردگار تو، پس كفش خود را از پايت بيفكن؛ زيرا تو در وادى مقدس طوى هستى.\* و من تو را [به پيامبرى‌] برگزيدم، پس به آنچه وحى مى‌شود، گوش فرا دار.\* همانا! من خدايم كه جز من معبودى نيست، پس مرا بپرست و نماز را براى ياد من برپا دار.

امام باقر ٧ مى‌فرمايد:

خداوند به موسى فرمود: مى‌دانى چرا از ميان بندگانم تو را براى شنيدن كلامم به نحو مستقيم انتخاب كردم؟ عرضه داشت: نه. خطاب رسيد: به خاطر اين‌كه در عبادت و بندگى همانندت را نيافتم كه نسبت به من در نفس خود به اين اندازه با تواضع باشد. اى موسى! تو بنده‌اى هستى كه در پيشگاه من به وقت نماز صورت بر خاك مى‌گذاشتى‌[٢].

به قول فروغى:

گر زغلاميش نشانت دهند		سلطنت كون و مكانت دهند
بنده او شو كه به يك التفات‌		خواجگى هر دو جهانت دهند
سر به خط ساقى گلچهره نه‌		تا زقضا خط امانت دهند
باده مستانه بنوش آشكار		تا خبر از راه نهانت دهند
تا نرسد جان تو بر لب كجا		نوشى از آن كنج دهانت دهند

حضرت لقمان ٧ و نماز

در قرآن مجيد سوره لقمان مى‌خوانيم:

[يا بني أقم الصلاة و أمر بالمعروف و انه عن المنكر و اصبر على ما أصابك إن ذلك من عزم الأمور][٣]:

پسركم! نماز را برپا دار و مردم را به كار پسنديده وادار و از كار زشت بازدار و بر آنچه [از مشكلات و سختى‌ها] به تو مى‌رسد شكيبايى كن، كه اين‌ها از امورى است كه ملازمت بر آن از واجبات است.

حضرت داود ٧ و نماز

علامه مجلسى رحمه الله، در توضيح آيات مربوط به حضرت داود رواياتى درباره فضايل و محاسن و كثرت عبادت آن مرد الهى نقل مى‌كند كه به خاطر رعايت اختصار، خوانندگان عزيز را به آن بخش از كتاب ارجاع مى‌دهم‌[٤].

حضرت سليمان ٧ و نماز

نماز در رأس تمام عبادات سليمان بوده و آن رادمرد بزرگ الهى، در ميان مردم به كثرت نماز شهرت داشت‌[٥].

چگونه انبيا بزرگ الهى داراى كثرت نماز نباشند، در حالى‌كه نماز رابطه عاشقانه و عارفانه بين بندگان و خداست و كسى كه موفق به نماز است، مشرف به برترين‌

[١] -لقمان( ٣١): ١٧.

[٢] -بحار الأنوار: ١٤/ ٩٨، باب ٨.

[٣] -لقمان( ٣١): ١٧.

[٤] -بحار الأنوار: ١٤/ ٩٨، باب ٨.

[٥] -بحار الأنوار: ١٤/ ٩٨- ١٠٤، باب ٨.