عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٤ - آداب قرائت قرآن

١٠- تبرى، و مقصود از آن تحقق به حقيقت لا حول ولا قوة الا بالله است و اين‌كه هر گاه آيات مربوط به شايستگان از عباد خدا را خواند خود را جزو آنان نداند و چون درباره مجرمان و گنهكاران آيه خواند، به حقيقت خويش را از گروه آنان شمرده و در پيشگاه او سر عجز و تقصير و فقر و مسكنت فرود آورد[١] و به درگاه حضرت او عرضه بدارد:

تا اينجا تفسير و توضيح شش مسئله‌اى كه در جمله اول روايت آداب قرائت قرآن بود يعنى:

١- قرائت‌

٢- خضوع‌

٣- رقت قلب‌

٤- حزن و ترس در هنگام قرائت‌

٥- حرمت سبك انگاشتن حق‌

٦- خسارت سنگين در عدم توجه به قرآن‌

[١] -محجة البيضاء: ٢/ ٢٣٤، كتاب آداب تلاوة القرآن، باب ٣.

[٢] -طوطى همدانى.