عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٨ - عالم كيهان

كهكشان يا عالم هشت دقيقه پيش بوده، با توجه به اين‌كه زمين خيلى جوان‌تر از خورشيد است و ٢ ميليارد و پانصد ميليون سال از عمرش گذشته!!

شعراى يمانى نه سال جوان‌تر به نظر مى‌رسد، خوشه پروينى كه تماشا مى‌كنيم منظره پانصد سال پيش اوست.

در شب صاف بى‌ماه با چشم بى‌سلاح در صورت مرأة المسلسله قطعه ابر مانندى به بزرگى قرص ماه مى‌توان تشخيص داد كه نور ضعيفى مى‌پراكند، اين توده ابر، مانند ستارگان سحابى است خارج از كهكشان‌ها.

وضعى كه اكنون از آن به نظر ما مى‌رسد، آن‌چنان است كه در دو ميليون سال پيش داشته، از آن زمان تاكنون بر ستارگان بى‌شمار آنچه گذشته در اين باره هيچ‌چيز نمى‌توان گفت، كهكشان مرأة المسلسلة آخرين مرز ديد بشر است، اما با كمك تلسكوپ مى‌توانيم ميلياردها سال نورى پيش برويم.

انوارى كه اجرام اين عالم دور مى‌پراكنند به نور فسيل موصوف شده‌اند، البته اين انوار بر بيشتر فسيل‌هايى كه در زمين به دست آمده‌اند مقدمند، شگفت آن‌كه نورى آن‌چنان ضعيف كه ورقه شفاف نازكى، يا ذره غبارى مانع تابش آن مى‌شود با سرعت سيصد هزار كيلومتر در ثانيه صد ميليون راه پيموده، ظهور همين انوار كه از بسيار دور به ما مى‌رسند خلأ نسبى فضا را ثابت مى‌كند و تصويرى از عظمت دستگاه آفرينش را آشكار مى‌سازد، در اينجاست كه بايد سر تعظيم و تكريم و سپاس و شكر و مدح و حمد به پيشگاه او برداشت و با همه وجود فرياد زد.

[الحمد لله رب العالمين‌][١].

همه ستايش‌ها، ويژه خدا، مالك و مربى جهانيان است.

[١] -فاتحة( ١): ٢.