عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧ - تمسك به كتاب و اقامه نماز

حضرت على بن ابيطالب ٧ نازل شده است، خداوند بزرگ به پا داشتن نماز را از ويژگى‌هاى آن حضرت شمرده و آن را به عنوان علامت و نشانه آن محور ايمان قرار داده است‌[١]؛ در متن آيه شريفه مى‌خوانيم:

همانا همه كاره شما تنها خدا و رسول و آن گرويدگانى هستند كه نماز را بپا داشته و در حال ركوع اداى زكات مى‌كنند!

تمسك به كتاب و اقامه نماز

إنما المؤمنون الذين إذا ذكر الله وجلت قلوبهم وإذا تليت عليهم آياته زادتهم إيمانا وعلى ربهم يتوكلون\* رضى الله عنهم ورضوا عنه ذلك لمن خشى ربه الذين يقيمون الصلاة ومما رزقناهم ينفقون‌][٢].

مؤمنان، فقط كسانى هستند كه چون ياد خدا شود، دل‌هايشان ترسان مى‌شود، وهنگامى كه آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان مى‌افزايد، و بر پروردگارشان توكل مى‌كنند.\* هم آنان كه نماز را برپا مى‌دارند و ازآنچه به آنان روزى داده‌ايم، انفاق مى‌كنند.

[و الذين يمسكون بالكتاب و أقاموا الصلاة إنا لا نضيع أجر المصلحين‌][٣].

و آنان كه به كتاب [آسمانى‌] چنگ مى‌زنند [و عملا به آياتش پاى بندند]

[١] -تفسير القمى: ١/ ١٧٠، تفسير العياشى: ١/ ٣٢٨، حديث ١٣٩؛ تفسير الكشاف: ١/ ٦٨٢؛ التفسير الكبير: ١٢/ ٣١؛ مجمع البيان: ٣/ ٢٦٣.

[٢] -انفال( ٨): ٢- ٣.

[٣] -اعراف( ٧): ١٧٠.