عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٥ - (حيلتها و مكرهاى شيطان)
ظاهر كند و عمل هر كسى چنانچه باشد پيدا كند و شيطان بدين طريق نوعى از ريا در عمل بنده بازديد كند، اگر خداى تعالى معصوم دارد اين بنده را و شيطان را رد كند و گويد: اى ملعون! اين ساعت از وجه اخلاص عمل به من مىآيى تا عمل مرا به فساد آرى و من بندهام و او خداوند است، اگر خواهد عمل مرا ظاهر كند و اگر خواهد پوشيده دارد، اگر خواهد مرا بزرگ كند و اگر خواهد حقير دارد و من از مردم چه باك دارم چون به دست ايشان كارى نيست پس ديگر باره از در هفتم درآيد گويد:
تورا بدين عمل هيچ حاجت نيست براى آنكه اگر تو را سعيد آفريده است ترك عمل تو را زيانى ندارد و اگر شقى آفريده است كردن عمل فائدهاى ندهد، اگر خداىتعالى بنده را نگهدارد، شيطان را گويد من بندهام و بر بنده آن است كه فرمان بجاى آورد و خداىتعالى خداوندى بداند.
يفعل الله ما يشاء ويحكم ما يريد[١].
الا آن است كه به همه حال مرا عمل، سود دارد كه اگر سعيد باشم محتاج زيادتى ثواب باشم و اگر شقى باشم نعوذ بالله، هم تا خود را ملامت نكنم، با آنكه خداى تعالى هرگز به اطاعت عقوبت نكند و طاعت، مرا به هيچ حال زيان ندارد كه اگر من در آتش روم و مطيع باشم دوستتر از آن دارم كه در بهشت روم و عاصى باشم فكيف كه وعده او صدق است و قول او حق است و طاعت را به ثواب وعده است، هر كه خداى را به ايمان و طاعت ببيند در آتش نرود و در بهشت رود نه بدان سبب كه او به عمل استحقاق بهشت گرفت بلكه به وعده صدق حق و طاعت خود علامات و امارات سعادات است.
[١]-« خداوند آنچه را مىخواهد انجام مىدهد و آنچه را اراده مىكند حكم مىكند» بحار الأنوار: ٦٤/ ١٠٦، باب ٣، حديث ٢١.