عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٥ - نماز، يارى دهنده انسان

صلاة، گشودن چشم عقل، تجديد عهد و استمداد از مبدأ است، اين صلاتى كه قدرت صبر بيفزايد و عوامل نفسانى و هيجان‌ها را محكوم سازد بسى دشوار و سنگين است.

اين سنگينى بر كسانى است كه چشم انداز ذهنشان بسى محدود و دنيا و نمايش‌هاى آن، آنان را چنان گرفته كه مغرور و خودباخته‌اند و استعداد باطنى‌شان از حركت افتاده، آن‌ها كه چنين نيستند و داراى خشوعند صبر و صلاة بر آن‌ها آسان و سبك است.

در كتاب شريف «الكافى» از امام صادق ٧ آمده:

هنگامى كه موضوع وحشتناكى على ٧ را به وحشت مى‌انداخت، مشغول نماز مى‌شد؛ سپس اين آيه را تلاوت مى‌كرد:

[و استعينوا بالصبر و الصلاة][١][٢].

از صبر و نماز يارى بخواهيد.

دانشمند بزرگ شيخ الرئيس ابو على سينا مى‌گويد:

هر زمان برايم مشكل علمى پيش مى‌آمد و از حل آن عاجز مى‌ماندم به مسجد شهر رفته و دو ركعت نماز به جاى مى‌آوردم، سپس از خداوند مى‌خواستم مرا به وسيله نور آن نماز يارى دهد تا گره از مشكلم باز كنم، پس از اداى آن دو ركعت، راه حل مشكل برايم آسان مى‌گشت و به آنچه مى‌خواستم مى‌رسيدم.

[١] -بقره( ٢): ٤٥.

[٢] -الكافى: ٣/ ٤٨٠، باب صلاة من خاف مكروها، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ٨/ ١٣٨، باب ٣١، حديث ١٠٢٤٩.