عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٧ - (نامهاى قرآن در كتاب خدا)
جوانمردا! قرآن را در چندين هزار حجاب به خلق فرستادند، اگر جلالت نقطه باى بسم الله بر عرش آمدى يا بر آسمانها و زمينها، در حال پست و گداخته شدندى:
[لو أنزلنا هذا القرآن على جبل لرأيته خاشعا متصدعا من خشية الله][١].
اگر اين قرآن را بر كوهى نازل مىكرديم، قطعا آن را از ترس خدا فروتن و از هم پاشيده مىديدى. و اين مثلها را براى مردم مىزنيم تا بينديشند.
همين معنا باشد.
نوش باد آن كس را كه بيان اين همه كرد و گفت:
كل حرف من القران فى اللوح أعظم من جبل قاف.
هر حرفى از قرآن در لوح محفوظ عظيمتر از كوه قاف است.
اين لوح خود دانى كه چه باشد، لوح محفوظ دل بود، اين قاف دانى كه چيست؟ و القرآن المجيد باشد.
(نامهاى قرآن در كتاب خدا)
دريغا در هر عالم از عالمهاى خدا قرآن را به نامى خوانند كه در آن عالم ديگر نخوانند.
در پردهاى قرآن را «مجيد» خوانند كه:
[١] -حشر( ٥٩): ٢١.