عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٨ - فرار شيطان از قلب خاشع

و همانجا بود كه نور اسلام به تمام كره زمين تابيد و تمام امور مسلمانان از سياست و قضا و اقتصاد و امور خانوادگى و اجتماعى، سرچشمه گرفت و فيوضات الهى از آن مكان شريف بود كه بر روح و جان و نفوس مستعد تابيد و از تابش آن كسانى به وجود آمدند كه فخر كائنات شدند.

فرار شيطان از قلب خاشع‌

در اينجا حضرت صادق ٧ به يك نكته عملى بسيار مهم اشاره مى‌فرمايند و آن اين‌كه چون قلب داراى حالت خشوع شد، شيطان كه عبارت از هر گونه شر درونى و برونى است، با تمام وجود از انسان فرار مى‌كند، گويى قلب خاشع همانند شهاب ثاقبى است كه شياطين از ترس آن به آسمان نزديك نمى‌شوند و اگر به خود جرأت نزديك شدن بدهند، بر اثر آن با تمام وجود فرار مى‌كنند.

[إنا زينا السماء الدنيا بزينة الكواكب\* و حفظا من كل شيطان مارد\* لا يسمعون إلى الملإ الأعلى و يقذفون من كل جانب\* دحورا و لهم عذاب واصب‌][١].

همانا ما آسمان دنيا را به زيور ستارگان آراستيم،\* و آن را از هر شيطان سركشى حفظ كرديم،\* آنان نمى‌توانند به سخنان فرشتگان بسيار مكرم و شريف گوش فرا دهند، و [هرگاه به گوش دادن برخيزند] از هر سو [شهاب‌] به سويشان پرتاب مى‌شود،\* تا با خفت وخوارى رانده شوند، وبراى آنان عذابى هميشگى است.

آرى، نماز، آسمان معنوى الهى است و قلب خاشع كوكب آن آسمان است، با

[١] -صافات( ٣٧): ٦- ٩.