عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٤ - كلياتى از مسائل قرآن

الى غير ذلك در توحيد ذات و آيات كريمه آخر سوره حشر و غير آن‌ها در توحيد صفات و كريمه:

[و ما رميت إذ رميت و لكن الله رمى‌][١].

[اى پيامبر!] هنگامى كه به سوى دشمنان تير پرتاب كردى، تو پرتاب نكردى، بلكه خدا پرتاب كرد [تا آنان را هلاك كند].

و آيه كريمه:

[الحمد لله رب العالمين‌][٢].

همه ستايش‌ها، ويژه خدا، مالك و مربى جهانيان است.

و آيه كريمه:

[يسبح له ما في السماوات و الأرض‌][٣].

آنچه در آسمان ها و زمين است همواره براى او تسبيح مى‌گويند.

در توحيد افعال كه بعضى به وجه دقيق و بعضى به وجه ادق عرفانى دلالت دارد براى هر يك از طبقات علما ظاهر و باطن و براى هر يك شفاى امراض است.

و در عين حال كه بعضى آيات شريفه مثل آيات سوره توحيد و آيات اول سوره حديد به حسب حديث شريف «الكافى» براى متعمقان از آخر الزمان وارد شده، اهل ظاهر را نيز از آن بهره كافى است و اين از معجزات اين كتاب شريف و از جامعيت آن است.

و ديگر از مقاصد و مطالب آن دعوت به تهذيب نفوس و تطهير بواطن از ارجاس‌

[١] -انفال( ٨): ١٧.

[٢] -فاتحه( ١): ٢.

[٣] -حشر( ٥٩): ٢٤.