عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٩ - از راه نماز به بهترين حقيقت رسيد

روزها در روزه شب‌ها در نماز

در دعا گه آشكار و گه به راز

خرقه‌اش پشمينه و نانش جوين‌

از سجودش داغ‌ها بس بر جبين‌

جز ركوع و جز سجودش كار نه‌

جز ضرورت با كسش پيكار نه‌

ذكر خيرش آيه هر محفلى‌

طالب او هر كجا اهل دلى‌

شد دعايش دردمندان را دوا

منزلش بيچارگان را مرتجا

كلبه‌اش شد قبله حاجات خلق‌

او همى خنديد بر خود زير دلق‌

تا شد آگه پادشه از كار او

شد زهر سو طالب ديدار او

آمد و ديد آن جوان را در نماز

عالمى برگرد او با صد نياز

محو طاعت گشته چون عشاق مست‌

ملتفت نى تا كه رفت و گه نشست‌

بر سرش مو افسر و خاكش سرير

نى خبر از شاه او را نى وزير

جلوه كرد اندر بر شه حال او

مرغ جانش شد اسير چال او

گاه و بيگاهش زيارت مى‌نمود

وز زيارت بر خلوصش مى‌فزود