عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩٠ - خداوند بىنياز

واحد لابعدد[١].

وحدت حضرت او، وحدت عددى نيست؛ زيرا واحد يعنى بيشتر از نصف و كمتر از دو و اين بر خدا روا نيست.

واحد بودن خدا يعنى بى‌جزء و بى‌شريك و بى‌مانند و اين‌كه وجود مقدس او در ذات و افعالش يكتا و يگانه است.

بنابر اين‌ [الله أحد] مشتمل بر تمام صفات ثبوتيه و سلبيه است، لفظ الله بر همه صفات ثبوتيه و كماليه از علم و قدرت و حيات و ادراك و تدبير دلالت مى‌كند.

و لفظ احد منزه بودن خدا را از صفات سلبيه و از عيب و نقص مى‌رساند و مى‌فهماند كه جسم نيست و مركب و حادث نمى‌باشد، حلول كننده در چيزى و محل براى چيزى و محتاج به كسى و چيزى نيست و مانند و شريك و ضد و ند براى او نمى‌باشد.

خداوند بى‌نياز

الله الصمد][٢].

خداى بى‌نياز [همه موجودات هستى كه نيازمند و عين فقرند براى رفع نيازشان روى به او كنند و از حضرتش گدايى نمايند.].

آقاى عزيز و بزرگوارى كه در تمام نيازها روى به او آورند و بر حضرتش تكيه كنند و توجه نمايند و بدون او كارى انجام نگيرد.

به فرموده حضرت سيد الشهدا و حضرت سجاد و امام باقر و حضرت‌

[١] -نهج البلاغة، خطبه ١٨٥؛ بحار الأنوار: ٤/ ٢٦١، باب ٤، حديث ٩.

[٢] -اخلاص( ١١٢): ٢.