عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨١ - حقيقت نماز اهل حقيقت

است و هر كس ذكر حق كند، جليس حق شده و هر كس به مقام مجالست با دوست برسد با ديده پرقدرت قلب جليس را مى‌بيند، پس نماز او در حقيقت مقام شهود و حضور و مشاهده است.

حقيقت نماز اهل حقيقت‌

اينان در نماز خود، علاوه بر آنچه اهل شريعت و طريقت دارند، به حقايقى ديگر آراسته‌اند كه انسان از دانستن آن حقايق مبهوت مى‌شود، چه رسد به اين‌كه با توفيق حضرت دوست به آن حقايق برسد.

قيام اين بزرگواران به نماز قيام به استقامت در صراط مستقيم توحيدى است و انجام مأموريت جانانه‌ايست كه در آيه شريفه آمده:

[فاستقم كما أمرت‌][١].

پس همان گونه كه فرمان يافته‌اى ايستادگى كن.

اين استقامت و پابرجايى، استقامت كامل در مقام تكميل وجود است و استقامت در سير بالله پس از اتمام سير الى الله و سير فى الله است.

و اين قيام، عبارت از برداشتن توجه از حضرت فعليت و وصفيت و متوجه شدن به حضرت احديت ذاتيت است كه قبله عارفان و كعبه محققان است، به نيت اين‌كه در وجود جز او را مشاهده نكند.

به قول حكيم، الهى قمشه‌اى:

[١] -هود( ١١) ١١٢.