عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٠ - تقسيم نماز بين حق و عبد

نماز را بين خود و عبدم تقسيم كرده‌ام: نصف از من و نصف از بنده من است، بنده‌ام آنچه را از من مى‌خواهد بخواهد.

عبد وقتى مى‌گويد: [بسم الله الرحمن الرحيم‌].

حق مى‌فرمايد: عبدم از من ياد آورد.

چون بگويد: [الحمد لله رب العالمين‌].

حضرت حق مى‌فرمايد: عبدم مرا ستايش كرد.

چون بگويد: [الرحمن الرحيم‌].

حضرت حق بگويد: بنده‌ام مرا ثنا گفت.

چون عبد بگويد: [مالك يوم الدين‌].

حق بفرمايد: بنده‌ام از من تمجيد كرد.

چون بگويد: [إياك نعبد و إياك نستعين‌].

حضرت حق بگويد: اينست بين من و بنده من، بخواهد هرچه از من مى‌خواهد.

وقتى عبد بگويد: [اهدنا الصراط المستقيم\* صراط الذين أنعمت عليهم غير المغضوب عليهم\* و لا الضالين‌][١].

حق مى‌فرمايد: آنچه خواستى براى تو باشد و هر چه غير از اين مى‌خواهى از من بخواه‌[٢].

از اين روايت وجوب قرائت حمد به طور صريح استفاده مى‌شود و روشن است كه اگر كسى حمد را نخواند، نماز نخوانده است.

و از آنجا كه نماز، مناجات عبد با حضرت حق است و مناجات در حقيقت ذكر

[١] -حمد( ١): ١- ٧.

[٢] -بحار الأنوار: ١٦/ ٣٤٩، باب ١١؛ ارشاد القلوب: ٢/ ٤١٢.