عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٩ - نماز در آيينه شريعت

ينفقون\* أولئك هم المؤمنون حقا لهم درجات عند ربهم و مغفرة و رزق كريم‌][١].

مؤمنان، فقط كسانى هستند كه چون ياد خدا شود، دل‌هايشان ترسان مى‌شود، وهنگامى كه آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان مى‌افزايد، و بر پروردگارشان توكل مى‌كنند.\* هم آنان كه نماز را برپا مى‌دارند و ازآنچه به آنان روزى داده‌ايم، انفاق مى‌كنند.\* مؤمنان واقعى و حقيقى فقط آنانند، براى ايشان نزد پروردگارشان درجاتى بالا و آمرزش و رزق نيكو و فراوانى است.

نماز در آيينه شريعت‌

نماز، بر مذاق اهل شريعت اولا عمل بر وفق قواعد است، چه اين‌كه همراه با حركت الهى قلب يا روح باشد، چه نباشد؛ به قول اينان آنچه مهم است اسقاط تكليف و يا رعايت شرط صحت است.

نماز، بر اين مذاق بار سنگينى بر دوش مكلف است كه هر وقت مى‌خواند از اين‌كه از بارى آسوده شده نفسى راحت مى‌كشد و به زبان هم مى‌آورد كه واى راحت شدم!!

و ثانيا نماز برنامه‌اى است كه از سه جنس تركيب شده:

١- افعال ٢- كيفيات ٣- تروك.

و هر يك از آن مشتمل بر دو جهت است: واجبات، مستحبات به طورى كه با توجه به نمازهاى پنجگانه، اگر همه اين امور را به حساب آوريم تمام نمازهاى واجب يوميه عبارت از هزار و سيصد و شصت و سه فعل و كيفيت و ترك است.

[١] -انفال( ٨): ٢- ٤.