عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨١ - بندگى خداوند

شود، تا همه نيكان و بدان به نتيجه عمل خود برسند و آن روز، روز دين يعنى روز جزاست و مالك حقيقى و مطلق آن روز خداست:

[مالك يوم الدين‌][١].

مالك و فرمانرواى روز پاداش و كيفر است.

قرآن مجيد، متجاوز از هزار آيه درباره تمام شؤون آن روز دارد، مى‌توانيد به كتاب خدا و رواياتى كه در اين زمينه در كتب معتبره حديث آمده مراجعه كنيد.

بندگى خداوند

إياك نعبد وإياك نستعين‌][٢].

[پروردگارا!] تنها تو را مى‌پرستيم وتنها از تو كمك مى‌خواهيم.

عبادت و بندگى مفهوم وسيع و گسترده‌اى دارد كه خضوع و تواضع در برابر حق و آزادى واقعى، آزادى از اسارت هوا و طاغوت باطنى و ظاهرى در اين مفهوم قرار گرفته و يا لازمه آن است.

انسان وقتى از بركت انديشه به ربوبيت و مالكيت و رحمت و محبت بى‌پايان ناظم و مدبر و معمار هستى پى ببرد، هيچ‌گاه تسليم غير او نمى‌شود و بند بندگى ديگران را به گردن نمى‌نهد.

وقتى بداند جز حضرت حق، وجودى بالاستقلال در عالم وجود و هستى نيست، چه معنا دارد كه غير او را مورد پرستش قرار دهد، غير او اگر جماد است عاملى است از عوامل مادى عالم، اگر حيوان است موجودى است در مسير نظام‌

[١] -فاتحة( ١): ٤.

[٢] -فاتحه( ١): ٥.