عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٢ - كدام نماز مردود است؟

بدون شك منافقان و فاسقان و آنان كه شرايط صحت و قبولى نماز را رعايت نمى‌كنند از مصاديق بارز آيات سوره ماعون هستند.

نماز را هر كسى فراخور قدرت و استعدادش، بايد با صورت و سيرت كامل به محضر حضرت حق ببرد ورنه از طرف معبود عالم مردود است.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

وقتى بنده نماز را به وقت خودش به جاى آورد و بر شرايط و حقيقت آن محافظت نمايد، به صورت نورى پاكيزه به مقام قرب حركت مى‌كند و به صاحبش مى‌گويد: مرا حفظ كردى، خداوند تو را حفظ كند.

و اگر نماز را به وقتش نخواند و بر آن و شرايطش محافظت ننمايد، به صورت سياه و تاريكى به او برمى‌گردد و مى‌گويد: مرا ضايع كردى، خداوند ضايعت كند[١].

پيامبر اسلام ٦ فرمودند:

دو نفر از افراد امت من براى نماز به پا مى‌خيزند و ركوع و سجود نماز هر دو يكى است، ولى بين دو نماز آنان فاصله هم چون بين آسمان و زمين است، آن گاه اشاره به مسئله خشوع شد[٢].

در قسمتى از يك روايت قدسى آمده:

وربما صلى العبد فاضرب بها وجهه واحجب عنى صوته اتدرى من ذلك؟

داود ذاك الذى يكثر الالتفات الى حرم المؤمنين بعين الفسق وذاك الذى‌

[١] -بحار الأنوار: ٨٠/ ٩، باب ٦، حديث ٢.

[٢]-/ عوالى اللآلى: ١/ ٣٢٢، حديث ٥٧؛ جامع احاديث الشيعة: ٥/ ٢٣٠، حديث ٧٦٢٥؛ بحار الأنوار: ٨١/ ٢٤٩، باب ١٦، حديث ٤١.