عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٠ - شرابخوارى در روايات

پيامبر بزرگ ٦ در مسئله شراب ده طايفه را لعنت كردند:

غرس كننده مو، نگهبان آن، فشار دهنده انگور جهت شراب، خورنده، ساقى، حمل كننده، تحويل گيرنده، خريدار، فروشنده و دريافت كننده پول‌[١].

پيامبر ٦ فرمودند:

از اولين برنامه‌هايى كه خداوند منع فرمود، عبارت است از بت‌پرستى، شرابخوارى‌[٢].

و نيز آن حضرت فرموده:

شراب خوارى مبدأ تمام گناهان است‌[٣].

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

شراب منبع تمام آلودگى‌هاست و شراب خوار، تكذيب‌كننده قرآن است؛ زيرا اگر قرآن را باور داشت، حرامش را حرام مى‌دانست‌[٤]!!

امام باقر ٧ مى‌فرمايد:

خداوند به چيزى همانند شرابخوارى معصيت نشده، براى شراب‌خوار مست، زناى با مادر و دختر و خواهر امرى است عادى؛ زيرا به هنگام مستى، آنان را تشخيص نمى‌دهد كه چه كسى هستند و نيز براى مشروبخوار ترك نماز برنامه‌اى‌

[١] -الخصال: ٢/ ٤٤٤، حديث ٤١؛ ثواب الأعمال: ٢٤٤؛ وسائل الشيعة: ١٧/ ٢٢٤، باب ٥٥، حديث ٢٢٣٨٦.

[٢] -الأمالى، شيخ صدوق: ٤١٦، المجلس الخامس والستون، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ٢٥/ ٣٠٤، باب ١٠٩، حديث ٣١٩٦٥.

[٣] -الكافى: ٦/ ٤٠٢، باب أن الخمر رأس كل إثم، حديث ٣؛ وسائل الشيعة: ٢٥/ ٣١٥، باب ١٢، حديث ٣١٩٩٢.

[٤] -الكافى: ٦/ ٤٠٣، باب أن الخمر رأس كل إثم، حديث ٤؛ وسائل الشيعة: ٢٥/ ٣١٥، باب ١٢، حديث ٣١٩٩٣.