عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٩ - چهره پليد و زشت بىنماز

از زمانى كه نطفه انسان بسته مى‌شود، تا روزى كه نوبت زندگيش در اين جهان به پايان مى‌رسد، بر اساس تمام نيازهايش، بر سفره كرم و احسان حضرت او نعمت مى‌بيند.

وجود مقدس حضرت حق بر اساس اسم رحمان، تمام موجودات كارگاه هستى را مشمول نعم مادى و انسان را علاوه بر نعم مادى، بر اساس رحيميتش مشمول نعم معنوى قرار داده است.

در جايى از قرآن مجيد مى‌فرمايد:

[و أسبغ عليكم نعمه ظاهرة و باطنة][١].

و نعمت هاى آشكار و نهانش را بر شما فراوان و كامل ارزانى داشته.

و در جاى ديگر مى‌فرمايد:

[و آتاكم من كل ما سألتموه و إن تعدوا نعمت الله لا تحصوها][٢].

و از هر چيزى كه [به سبب نيازتان به آن‌] از او خواستيد، به شما عطا كرد.

و اگر نعمت هاى خدا را شماره كنيد، هرگز نمى‌توانيد آن‌ها را به شماره آوريد.

آن گاه قرآن مردم را نسبت به مصرف كردن نعمت‌ها بر دو دسته تقسيم مى‌كند:

آنان كه هماهنگ با قوانين عالى الهى نعمت‌ها را به مصرف گذاشته و در نتيجه تمام نعمت هاى حق را تبديل به عقايد صحيحه، اخلاق حسنه و اعمال صالحه كردند و از اين راه به خير دنيا و آخرت نايل شدند و به عبارت ديگر بر اساس برنامه‌هاى الهى، نعمت‌هاى حق را شكرگزارى كردند؛ به اين معنا كه هر نعمتى را در همان موردى به مصرف گذاشتند كه دستور حضرت رب الارباب بود.

[١] -لقمان( ٣١): ٢٠.

[٢] -ابراهيم( ١٤): ٣٤.