عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٧ - ادب قرائت قرآن

بترسيم از اين‌كه لعن‌هايى كه به ابليس مى‌كنيم، خود در آن شريك باشيم!

و نيز تفكر كنيم در همين قصه شريفه و سبب مزيت آدم و برترى او از ملائكة الله، ببينيم چه بوده كه خود نيز به قدر طاقت به آن آراسته گرديم؛ مى‌بينيم تعليم اسما سبب برترى او گشت و مرتبه عاليه تعليم اسما تحقق به مقام اسماء الله است چنانچه مرتبه عاليه از احصاى اسما كه در روايت شريفه است:

إن لله تسعة وتسعين أسماء من أحصاها دخل الجنة[١].

تحقق به حقيقت آن‌ها است كه انسان را به جنت اسمايى نايل مى‌كند، انسان با ارتياضات قلبيه مى‌تواند مظهر اسماء الله و آيات كبراى الهيه شود و وجود او وجود ربانى و متصرف در مملكت او دست جمال و جلال الهى باشد و در حديث، قريب به اين معنى است كه:

همانا روح مؤمن اتصالش به خداى تعالى شديدتر است از اتصال شعاع خورشيد به خورشيد[٢].

در هر صورت كسى كه بخواهد از قرآن شريف حظ وافر و بهره كافى بردارد بايد هر يك از آيات شريفه را با حال خود تطبيق كند، تا استفاده كامله كند، مثلا در آيه شريفه سوره انفال آمده:

[إنما المؤمنون الذين إذا ذكر الله وجلت قلوبهم و إذا تليت عليهم آياته زادتهم إيمانا و على ربهم يتوكلون‌][٣].

مؤمنان، فقط كسانى هستند كه چون ياد خدا شود، دل‌هايشان ترسان مى‌شود،

[١] -التوحيد: ١٩٥، باب ٢٩، حديث ٩؛ بحار الأنوار: ٦/ ٢١٩، باب ٨، حديث ١٣.

[٢] -الكافى: ٢/ ١٦٦، حديث ٤.

[٣] -انفال( ٨): ٢.