عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٥ - حقيقت استعاذه

دوم: استعاذه سبب معرفت به دو حقيقت است، پى بردن به عجز نفس و آگاهى به عزت و قدرت كامله ربانى.

سوم: استعاذه انتساب و تشابه است به دوستان، جهت آن‌كه محبان حق جل و علا از انبياى عظام چون نوح و يوسف و موسى و حضرت مصطفى و هم چنين بندگان مقرب خداوند مانند زن عمران و حضرت مريم استعاذه نمودند و با ظهور اين حقيقت در تمام شؤون زندگى از خطر شياطين انسى و جنى در امان ماندند و در نتيجه حضرت نوح به سلامت و حضرت موسى به كرامت و حضرت يوسف به عصمت و زن عمران به اجابت و حضرت مريم به بشارت و حضرت ابراهيم به دوستى و خلت و حضرت مصطفى به شفاعت نايل گرديدند.

چهارم: استعاذه دعايى است به اجابت مقرون چنان‌كه مادر مريم گفت:

[و إني أعيذها بك‌][١].

و او و فرزندانش را از خطرات مهلك و وسوسه‌هاى بنيان برانداز شيطان رانده شده به پناه تو مى‌آورم.

و اين به قبول مقرون افتاد.

[فتقبلها ربها بقبول حسن‌][٢].

پس پرودگارش او را به صورت نيكويى پذيرفت.

پنجم: استعاذه سبب ايمن شدن از آفت‌هاست، چنان‌كه اگر مخلوقى، مخلوقى را ملجأ و ملاذ سازد و اگر كسى به اهل قدرت و جاه پناه برد، آن كس از روى حميت او را به حمايت گيرد، خداوند كريم به طريق اولى، اگر بنده‌اى از روى عجز

[١] -آل عمران( ٣): ٣٦.

[٢] -آل عمران( ٣): ٣٧.