عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٦ - (حقيقت حروف قرآن)

آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است، فقط در سيطره مالكيت و فرمانروايى خداست.

آنچه در آسمان و زمين است هر دو بگفته باشى، اما اگر هر چه در آسمان و زمين است، يكان يكان، مفرد نامش برشمارى، روزگارى بى‌نهايت به كار بايد، باش تا دولت دست دهد.

خود را بينى در دايره:

[إنه بكل شي‌ء محيط][١].

يقينا او به همه چيز [با قدرت و دانش بى‌نهايتش‌] احاطه دارد.

او محيط بنده باشد و بنده محاط او تا وجود خودبينى در نقطه‌اى كه در زير باء بسم الله است و جلالت باء بسم الله را بينى كه خود را بر محرمان چگونه جلوه مى‌دهد از نقطه باء اما اين هنوز نامحرمى باشد، اگر جمال سين با ميم بينى آن گاه بدانى كه محرميت چه باشد؟

(حقيقت حروف قرآن)

دريغا ما از قرآن جز حروف سياه و سپيدى كاغذ نمى‌بينيم، چون در وجود باشى جز سواد و بياض نتوانى ديدن، چون از وجود به در آمدى، كلام الله تو را در وجود خود محو كند، آن گاه تو را از محو به اثبات رساند، چون به اثبات رسى ديگر سواد نبينى همه بياض بينى برخوانى:

[و عنده أم الكتاب‌][٢].

و" ام الكتاب" نزد اوست.

[١] -فصلت( ٤١): ٥٤.

[٢] -رعد( ١٣): ٣٩.