عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٧ - سوره حمد، مركز بركات الهى

طلب زياده نمودن توفيق از جانب حضرت اوست، جهت عبادت و استدامه نعمتى كه بر بنده مرحمت فرموده و درخواست كمك و يارى از جناب اوست.

[اهدنا الصراط المستقيم‌].

ما را به راه راست راهنمايى كن.

طلب رشد و راهنمايى دين او و اعتصام به حبل او و طلب زياده نمودن معرفت حضرت اوست.

[صراط الذين أنعمت عليهم‌].

راه كسانى [چون پيامبران، صديقان، شهيدان و صالحان كه به خاطر لياقتشان‌] به آنان نعمت [ايمان، عمل شايسته و اخلاق حسنه‌] عطاكردى.

تأكيد در سئوال و رغبت است و ياد نمودن ما تقدم از نعمت‌هاى اوست بر اوليا و ميل كردن در اين نعمت‌ها.

[غير المغضوب عليهم‌].

هم آنان كه نه مورد خشم تواند.

پناه به اوست از اين‌كه از طايفه معاندان و كافران و استخفاف كنندگان به اوامر او باشد.

[و لا الضالين‌].

و نه گمراه‌اند.

طلب عصمت، از اين‌كه از گمراهان باشد و از طايفه جاهلان و بى‌معرفتان به حساب آيد.

روى اين حساب در سوره حمد، انواع خير و حكمت از امر دنيا و آخرت، جهت انسان جمع است.