عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٥ - قرآن از ديدگاه روايات
قرآن مفهوم دارد؛ جداى از قرآن و پيامبر ٦ و اهل بيت : كه مبين قرآنند هيچ برنامه مثبتى در زندگى مفهوم نداشته و محال است انسان بدون چنگ زدن به اين ريسمان الهى به سعادت واقعى برسد و مزه شيرين بندگى حضرت حق را درك كند.
اى خداى بزرگ! اى آنكه جز سعادت و كمال انسان چيزى براى انسان نمىخواهى در مرحله اول عرفان نسبت به قرآن و در مرحله بعد توفيق عمل به تمام مبانى قرآن به تمام بندگان عنايت كن كه محصول اين عنايت عشق پرقيمت عبد به تو و علاقه او به لقاى تو خواهد بود.
|
من نمىگويم كه عاقل باش يا ديوانه باش |
گر به جانان آشنايى از جهان بيگانه باش |
|
|
گر سر مقصود دارى مو به مو جوينده شو |
ور وصال گنج خواهى سر به سر ويرانه باش |
|
|
گر زتير غمزه خونت ريخت ساقى دم مزن |
ور به جاى باده زهرت داد در شكرانه باش |
|
|
چون قدح از دست مستانمىخورى مستانهخور |
چون قدم در خيل مردان مىزنى مردانه باش |
|
|
يا مسلمان باش يا كافر دو رنگى تا به كى |
يا مقيم كعبه شو يا ساكن بتخانه باش[١] |
|
قرآن از ديدگاه روايات
امام على ٧ در «نهج البلاغة» درباره كتاب الهى نظريات بسيار عميق و جالبى دارد كه لازم است به قسمتى از آنها اشاره شود:
[١] -فروغى بسطامى.