عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٣ - نماز، يارى دهنده انسان

مى‌كند و او را با حسنات الهيه همراه كرده و از اين طريق چه بهره‌هايى در دنيا و آخرت نصيب انسان مى‌نمايد.

نماز، يارى دهنده انسان‌

قرآن مجيد عقيده دارد كه در بسيارى از مشكلات اخلاقى، اجتماعى، خانوادگى، طبيعى، مادى و معنوى مى‌توان از نماز كمك گرفت.

آرى، عملا ثابت شده كه نماز، يارى دهنده انسان براى رفع و دفع و حل بسيارى از مشكلات است.

[و استعينوا بالصبر و الصلاة و إنها لكبيرة إلا على الخاشعين‌][١].

از صبر و نماز [براى حل مشكلات خود و پاك ماندن از آلودگى‌ها و رسيدن به رحمت حق‌] كمك بخواهيد و بى‌ترديد اين كار جز بر كسانى كه در برابر حق قلبى فروتن دارند دشوار و گران است.

كتاب «پرتوى از قرآن» توضيح مختصرى نسبت به اين آيه دارد كه تا اندازه‌اى از رخسار الهى آيه پرده مى‌گشايد:

يارى جستن و كمك خواستن در برابر قدرت وصف و هجوم دشمن است.

گرچه در ظاهر اين آيات ميدان جنگ و جهادى محسوس نيست، ولى در خلال معانى و اشارت آن ميدان جنگ هراس‌انگيزى مشهود است كه جنگ‌هاى بيرونى شراره و ظهور اين جنگ‌هاى درونى است و پيروزى و شكست آن هم اثر پيروزى و شكست در همان جنگ‌هاى نفسانى است؛ كارزارى كه ميان عقيده و ايمان و هواهاى نفسانى و عصبيت‌ها و علاقه به مقام و برترى درگير است، آن عقيده‌

[١] -بقره( ٢): ٤٥.