عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٠ - (آفرينش انسان را به سعادت هدايت مىكند)

[فأقم وجهك للدين حنيفا فطرت الله التي فطر الناس عليها لا تبديل لخلق الله ذلك الدين القيم‌][١].

پس [با توجه به بى‌پايه بودن شرك‌] حق‌گرايانه و بدون انحراف با همه وجودت به سوى اين دين [توحيدى‌] روى آور، [پاى‌بند و استوار بر] سرشت خدا كه مردم را بر آن سرشته است باش براى آفرينش خدا هيچ‌گونه تغيير و تبديلى نيست؛ اين است دين درست و استوار.

و باز مى‌فرمايد:

[إن الدين عند الله الإسلام‌][٢].

مسلما دين [واقعى كه همه پيامبران مبلغ آن بودند] نزد خدا، اسلام است.

دين و روش زندگى پيش خدا تسليم شدن است- در برابر اراده وى- يعنى در برابر آفرينش وى كه انسان را به مقررات خاصى دعوت مى‌كند.

و مى‌فرمايد:

[و من يبتغ غير الإسلام دينا فلن يقبل منه‌][٣].

و هركه جز اسلام، دينى طلب كند، هرگز از او پذيرفته نمى‌شود.

محصل آيات فوق و آيات ديگرى كه به همين مضمون است، اين است كه خداى متعال هر يك از آفريده‌هاى خود از آن جمله انسان را به سوى سعادت و هدف آفرينش ويژه خودش از راه آفرينش خودش راهنمايى مى‌فرمايد و راه واقعى براى انسان در مسير زندگى همان است كه آفرينش ويژه وى به سوى آن‌

[١] -روم( ٣٠): ٣٠.

[٢] -آل عمران( ٣): ١٩.

[٣] -آل عمران( ٣): ٨٥.