عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٣ - علل ذكر بسم الله در ابتداى سور قرآن

دهم:

شايد بدين جهت باشد كه قبل از دخول در حريم مناجات برات آزادى بگيرد.

مروى است از حضرت رسالت ٦: كه هرگاه معلمى به كودكى بگويد و امر كند به گفتن بسم الله، حق‌تعالى برات آزادى از دوزخ براى آن كودك و پدر و مادر و معلم او بنويسد[١].

در اينجا بايد به اين نكته توجه داشت كه لازم است در حفظ اين برات مجاهدت و كوشش كرد كه انسان تا در دنياست، در محاصره انواع خطرهاست، اگر در مقام دفع خطر با عبادت و تقوا نباشد، دچار دوزخ خواهد شد.

يازدهم:

شايد اشاره به اين باشد كه چگونه كسى خود را رحمان و رحيم بنامد و به سائل در خانه خود رحم نكند.

دوازدهم:

شايد اشاره باشد به گفتار نوح به وقت سوار شدن بر كشتى كه از بركت آن خود و يارانش نجات پيدا كردند: [بسم الله مجراها و مرساها][٢].

سيزدهم:

ابتدا نمودن به اين كلمه مباركه به جهت تعظيم الهى است، در بعضى از تفاسير است:

پيامبر اسلام ٦ فرمود: كسى كه كاغذى را كه بسم الله نوشته شده به احترام حق از روى زمين بردارد، جزء صديقين به حساب آيد و در عذاب پدر و مادرش‌

[١] -وسائل الشيعة: ٦/ ١٦٩، باب ١، حديث ٧٦٥١.

[٢] -هود( ١١): ٤١.